Dzień Kobiet

8 marca obchodzimy Dzień Kobiet. Międzynarodowy Dzień Kobiet został ustanowiony w Kopenhadze w 1910 roku podczas konferencji Międzynarodówki Socjalistycznej. W genezie ustanowienia tego święta była chęć oddania hołdu kobietom, które walczyły o prawa wyborcze, lepsze warunki pracy i równouprawnienie kobiet, jak i zwrócenie uwagi na te problemy.

W Polsce święto to hucznie było obchodzone w czasach PRL-u, niestety ówczesne władze sprowadziły ten dzień do obdarowywania kobiet „goździkami i rajstopami”. Zagłuszając wszelką dyskusję o prawach kobiet, nie przywiązując jakiejkolwiek wagi do genezy jego powstania. W III Rzeczpospolitej traktowano to święto, jako pozostałość poprzedniego systemu, wręcz z obrzydzeniem, ostatecznie w 1993 roku premier Hanna Suchocka zniosła centralne obchody tego święta.

Mimo iż minęło wiele lat, nierówne traktowanie kobiet jest faktem.  Dyskryminacja kobiet w miejscu pracy ze względu na płeć i posiadanie dzieci, cały czas w naszym pięknym kraju na Wisłą jest problemem. Niedocenianie przez społeczeństwo i ignorowanie przez prawo, pracy domowej kobiet jest również problemem aktualnym. Nie mówię już o tym, że są zakątki świata, w którym kobiety nie maja prawa głosu czy prawa do edukacji.

Nam kobietom należy się to święto jak psu puda – każdego dnia borykamy się z wieloma problemami. Jesteśmy kobietami, matkami, pracownicami, gospodyniami domowymi i nierzadko wszystkie te funkcje łączymy. Od najbliższych oczekujemy, choć w tym dniu,  okazania jak jesteśmy dla nich ważne. Od nas wszystkich, jako społeczeństwa poszanowania praw kobiet nie tylko od święta a od rządzących merytorycznej dyskusji i wprowadzenia systemowych zmian.

A my same powinnyśmy celebrować to święto, pamiętając o tych, które walczyły o nasze prawa, bo dzięki nim możemy głosować, uczyć się, wyrażać głośno własne zadnie i walczyć o swoje miejsce w świecie.

Monika Zielińska "To mi się przejadło" plakat, 2002

Dobrze, że święto to stało się w dzisiejszej Polsce pretekstem do szerokiej dyskusji na temat praw kobiet i potrzeb zmian systemowych w różnych obszarach.  Ja osobiście szczególnie popieram działania mające na celu wprowadzenie zmian systemowych w zakresie „nieodpłatnej pracy domowej kobiet” oraz zmian pomagających w godzeniu rodzicielstwa i pracy zawodowej.

Myślę, że dla większości kobiet nie są ważne parytety, nie pchamy się do władzy, mamy inne bardzo ważne obowiązki, ale jednocześnie chcemy by nasze prawa były szanowane i nasza praca również. Pomimo iż możemy z niektórymi postulatami organizacji kobiecych się nie zgadzać, warto byśmy my kobiety popierały te inicjatywy, dla poprawy sytuacji nas wszystkich.

Warto przeczytać

• Jak lwica
  Wiele osób – tych nie będących jeszcze rodzicami – zastanawia się bardzo często, jak mocno zmieni się ich życie po przyjściu na świat potomka oraz jak bardzo oni sami się zmienią. Prawda jednak jest taka, że wcześniej można sobie gdybać do woli, a i ...